10 ) خالد بن سعيد ( از بنى اميّه ) خالد بن سعيد بن عاص از آنان بود كه در مسلمان شدن پيشى گرفته بود « 1 » . وى از گروه مهاجران به حبشه بود . پس ازآن‌كه اسلام قوّت گرفت ، پيامبر ( ص ) او را با دو برادرش ( ابان و عمرو ) مأمور وصول زكات قبيلهء مذحج نمود . پس از آن ، مأمور آن حضرت ( ص ) در صنعاى يمن شدند . آنها در زمان وفات پيامبر ( ص ) در مدينه نبودند . بعد ازآن‌كه به مدينه بازگشتند به ابو بكر گفتند : ما فرزندان احيحه پس از رسول خدا ( ص ) ،

--> - ابو سفيان نيز ، مانند ديگران ، تعصّب قبيله‌اى داشت و تنها ، براى آن‌كه رياست در افراد قبيله‌اش بنى عبد مناف باقى بماند ، خواستار بيعت با امير المؤمنين ( ع ) شد . در اين ميان ، تنها امير المؤمنين ( ع ) بود كه افق فكرش بالاتر و والاتر از اين بود كه زمام امر را با نيروى تعصّب به دست گيرد . اگر على ( ع ) حق حاكميت را براى خود مطالبه مىكرد ، به اين سبب بود كه حكومتى برقرار سازد كه پايه‌اش جز بر حكم قرآن و دين نباشد . حضرت ( ع ) مىخواست يارانى مانند سلمان و ابو ذر و مقداد و عمّار از او حمايت كنند ، مردانى كه هيچ عامل و محرّكى براى يارى آنان جز مبدأ عقيدهء الهى نباشد ؛ نه چون ابو سفيان كه جز انديشهء دنيا و تعصّب خانوادگى محرّك ديگرى نداشت . لذا ، اگر امير المؤمنين ( ع ) پيشنهاد بيعت ابو سفيان را مىپذيرفت ، عملا همهء زحمات پيامبر ( ص ) و نيز خود آن حضرت ( ع ) ، در پيروى از رسول خدا ( ص ) در طىّ 23 سال براى بازگرداندن جامعه به فطرت الهى و نابود كردن تعصّبات جاهلى ، بر باد مىرفت . درخور ذكر است كه ابو سفيان ، چون از على ( ع ) مأيوس شد ، با قبول رشوهء حاكمان ، راضى شد و با ابو بكر بيعت كرد و انگيزه‌هاى مادى و دنيوى خويش را كاملا آشكار ساخت . ابو بكر ، بنا به پيشنهاد عمر ، آنچه از زكات بيت المال كه در دست ابو سفيان بود به خودش واگذار كرد ( العقد الفريد 3 / 62 ) . همچنين ، فرزند ابو سفيان ، يزيد را به عنوان امير لشكرى كه به سوى شام مىرفت ، منصوب كرد ( طبرى 1 / 1827 ، چاپ اروپا ) . ( 1 ) . به نوشتهء ابن قتيبه در كتاب المعارف ص 128 ، او پيش از ابو بكر اسلام آورده بود .